Historie Starego Miasta ("Kościółek”)

lektor Lektor
Wioska, która przed założeniem miasta leżała w tym miejscu, była zamieszkana przez ludność słowiańską wywodzącą się z plemienia Gołęszyców. Jeden z największych grodów tego plemienia znajdował się w leżącej kilkadziesiąt kilometrów na zachód Lubomi koło Wodzisławia, natomiast Żory były miejscowością wysuniętą najbardziej na wschód. Liczne we wczesnym średniowieczu plemię, często wspominane przez ówczesnych kronikarzy, zostało zdziesiątkowane w czasie najazdu tatarskiego na Śląsk w 1241 roku. Po zwycięstwie nad śląskim rycerstwem pod Legnicą, Mongołowie na kilka tygodni zatrzymali się na tym terytorium. Żorska wioska była najprawdopodobniej jedną z nielicznych, której udało się ocaleć. Jednak, gdy w 1272 roku Książę Władysław zdecydował o wykupie Żor od swego rycerza Chwalisza i założeniu w tym miejscu otoczonego murami obronnymi miasta, liczebność miejscowej ludności była zbyt niewielka, by zapewnić odpowiedni rozwój. Zachęcając licznymi przywilejami, sprowadzono tu osadników z zewnątrz. Niestety nie wiadomo skąd przybyli. Dawna żorska wioska znalazła się w całości w obrębie budowanych umocnień, lecz zajmowała zaledwie około jednej czwartej powierzchni miasta. Reszta zabudowań była zamieszkana przez nowych mieszkańców. Zarówno stara, jak i nowa zabudowa, choć różniąca się detalami architektonicznymi, była w przeważającej części drewniana. Jedyne obiekty murowane, jakie w średniowieczu powstały w Żorach, to mury obronne, kościół pw. św. Filipa i Jakuba oraz wieża ratusza. Plac stanowiący centrum dawnej osady, na którym prawdopodobnie znajdował się pierwszy żorski kościół, przez wiele lat był wykorzystywany jako cmentarz miejski. Jeszcze dziś, prowadząc w tym miejscu prace ziemne, można natknąć się na ludzkie szczątki.

Więcej o: "Kościółek”, ul. Murarska
zory